Emil Jacobs - Collectifission on Nostr: Zijn de 'stopcontacten op zee' een perfecte infrastructuur voor kernenergie-op-zee? ...
Zijn de 'stopcontacten op zee' een perfecte infrastructuur voor kernenergie-op-zee?
In 2019 werd het eerste 'stopcontact op zee' opgeleverd. Deze 'stopcontacten' dienen als knooppunten voor windparken op zee, om deze stroom vervolgens aan land te brengen. Deze infrastructuur kost een heleboel geld, vele tientallen miljarden.
Nu gaan windturbines op zee vrij kort mee, ondanks hun imposante grootte. De Noordzee is een van de meest ruwe zeeën in de wereld, en ik vermoed dat een levensduur van 15 jaar al aan de optimistische kant is.
Dat brengt de vraag op: moeten we deze units elke 15 jaar dan maar vervangen, tot in de eeuwigheid?
Wat nou als we de infrastructuur op termijn gaan gebruiken voor kernenergie-op-zee? Dat is minder raar dan het misschien klinkt. In Rusland is de Akademik Lomonosov, een drijvende kerncentrale, al in gebruik. Dit is nog een vrij kleine centrale, met twee 35 MWe reactoren.
Maar er is geen enkele reden om veel grotere units neer te zetten. Saltfoss Energy (onlangs hernoemd van Seaborg) ontwikkelt bijvoorbeeld containers op schepen van 200 MWe per reactor. Er is geen enkele reden om er niet tientallen aan elkaar vast te knopen. De infrastructuur op zee kan er straks 350 aan!
Belangrijk voordeel is dat de zee een inherente veiligheidsgarantie geeft: niet alleen is het het 'ultieme' koellichaam, maar ook is water een extreem goede barrière tegen straling.
Afhankelijk van het ontwerp gaan deze reactoren bovendien vele tientallen jaren mee. Bovendien kunnen we de opbrengst van de schone energie verdubbelen van 275 TWh per jaar met wind-op-zee naar 550 TWh per jaar met kernenergie-op-zee, omdat de capaciteitsfactor het dubbele is bij kernenergie. Bedenk: onze totale energiebehoefte gaat zo'n 700 TWh per jaar zijn tegen 2050.
Ik zie mogelijkheden wanneer we de windturbines moeten gaan vervangen vanaf ongeveer 2035 😀
https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2019/09/05/eerste-%E2%80%98stopcontact-op-zee%E2%80%99-klaar-voor-gebruikPublished at
2025-04-04 07:00:51 UTCEvent JSON
{
"id": "3c00be62a6a8f848f2400a584e8d62eacd179ebc4c698056b8a4c0f72c3fc12b",
"pubkey": "0cdcb6c1df0b8a9ef362b21666852a303d68660a1e898dfa37b5d65531e57ef0",
"created_at": 1743750051,
"kind": 1,
"tags": [
[
"proxy",
"https://greennuclear.online/@collectifission/114278403344174789",
"web"
],
[
"proxy",
"https://greennuclear.online/users/collectifission/statuses/114278403344174789",
"activitypub"
],
[
"L",
"pink.momostr"
],
[
"l",
"pink.momostr.activitypub:https://greennuclear.online/users/collectifission/statuses/114278403344174789",
"pink.momostr"
],
[
"-"
]
],
"content": "Zijn de 'stopcontacten op zee' een perfecte infrastructuur voor kernenergie-op-zee?\n\nIn 2019 werd het eerste 'stopcontact op zee' opgeleverd. Deze 'stopcontacten' dienen als knooppunten voor windparken op zee, om deze stroom vervolgens aan land te brengen. Deze infrastructuur kost een heleboel geld, vele tientallen miljarden.\n\nNu gaan windturbines op zee vrij kort mee, ondanks hun imposante grootte. De Noordzee is een van de meest ruwe zeeën in de wereld, en ik vermoed dat een levensduur van 15 jaar al aan de optimistische kant is.\n\nDat brengt de vraag op: moeten we deze units elke 15 jaar dan maar vervangen, tot in de eeuwigheid?\n\nWat nou als we de infrastructuur op termijn gaan gebruiken voor kernenergie-op-zee? Dat is minder raar dan het misschien klinkt. In Rusland is de Akademik Lomonosov, een drijvende kerncentrale, al in gebruik. Dit is nog een vrij kleine centrale, met twee 35 MWe reactoren. \n\nMaar er is geen enkele reden om veel grotere units neer te zetten. Saltfoss Energy (onlangs hernoemd van Seaborg) ontwikkelt bijvoorbeeld containers op schepen van 200 MWe per reactor. Er is geen enkele reden om er niet tientallen aan elkaar vast te knopen. De infrastructuur op zee kan er straks 350 aan! \n\nBelangrijk voordeel is dat de zee een inherente veiligheidsgarantie geeft: niet alleen is het het 'ultieme' koellichaam, maar ook is water een extreem goede barrière tegen straling.\n\nAfhankelijk van het ontwerp gaan deze reactoren bovendien vele tientallen jaren mee. Bovendien kunnen we de opbrengst van de schone energie verdubbelen van 275 TWh per jaar met wind-op-zee naar 550 TWh per jaar met kernenergie-op-zee, omdat de capaciteitsfactor het dubbele is bij kernenergie. Bedenk: onze totale energiebehoefte gaat zo'n 700 TWh per jaar zijn tegen 2050.\n\nIk zie mogelijkheden wanneer we de windturbines moeten gaan vervangen vanaf ongeveer 2035 😀 \nhttps://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2019/09/05/eerste-%E2%80%98stopcontact-op-zee%E2%80%99-klaar-voor-gebruik",
"sig": "b39971e9ff346486743bf26b7ec38681ea1c166a799ef273fb46f907774f69ee752b581fc17a39be08fc3e5c12c88f77adc1ecd7b1ef1ea6aaa1ac81dc9acdf8"
}
